این سیستم اجازه نمی‌دهد گیربکس هنگام حرکت در سرعت‌های حدود ۵ کیلومتر بر ساعت به حالت عقب برود. در این حالت:

• گیربکس درگیر نمی‌شود و معمولاً به حالت خلاص (N) می‌رود.
• در برخی خودروها، دوربین دنده‌عقب فعال می‌شود.
• چراغ‌های دنده‌عقب روشن می‌شوند و احتمالاً رانندگان پشت خودرو را می‌ترسانند

در خودروهای جدید، این کار به‌صورت الکترونیکی کنترل می‌شود؛ در مدل‌های قدیمی‌تر، یک سیستم هیدرولیکی این وظیفه را بر عهده داشت.

با این حال، اگر محدودکننده دنده عقب خراب باشد یا خودرو فاقد آن باشد، احتمال خاموش شدن موتور وجود دارد. به‌طور کلی، فشار دادن دنده عقب در حال حرکت، حتی اگر آسیبی فوری وارد نکند، می‌تواند فشار مضاعف به مجموعه گیربکس وارد کند و در طولانی‌مدت خسارت‌زا باشد.

اگر این کار را با گیربکس دستی انجام دهید چه می‌شود؟
برخلاف مدل‌های اتوماتیک، خودروهای دنده‌دستی محافظت نرم‌افزاری ندارند؛ اما هنوز هم درگیر کردن دنده عقب هنگام حرکت تقریباً غیرممکن است. دلیل آن وجود قفل مکانیکی دنده عقب (Shift Lockout) در گیربکس‌های دستی است.

چرا این کار سخت است؟

• دنده عقب در جهت مخالف دنده‌های جلو می‌چرخد.
• برای درگیرشدن، باید نیروی فیزیکی بسیار زیادی به دسته‌دنده وارد کنید.
• معمولاً قبل از درگیری، یک صدای سایش شدید و ناخوشایند (Grinding) شنیده می‌شود.

اگر فرضاً موفق شوید دنده را در حالت عقب قرار دهید:

• موتور احتمالاً خاموش می‌شود.
• به‌دلیل نداشتن سینکرونایزر مخصوص برای دنده عقب، درگیری آن در سرعت باعث آسیب جدی به دندانه‌های چرخ‌دنده‌ها می‌شود.
• این کار می‌تواند منجر به خرابی اساسی گیربکس و هزینه‌های سنگین تعمیر شود.

جمع‌بندی

• در گیربکس‌های اتوماتیک مدرن: سیستم‌های محافظ اجازه درگیر شدن دنده عقب را نمی‌دهند، اما این کار همچنان توصیه نمی‌شود.
• در گیربکس‌های دستی: درگیر شدن دنده عقب هنگام حرکت تقریباً غیرممکن است؛ اما اگر موفق شوید، احتمال آسیب شدید گیربکس بسیار بالا است.

به بیان ساده: هیچ‌وقت هنگام حرکت، دنده را روی R قرار ندهید؛ حتی برای امتحان